Historia  Dobrzyjałowa
 

 

 

strona główna

o szkole

nauczyciele

sukcesy

wspomnienia

Swoje powstanie Dobrzyjałowo zawdzięcza akcji kolonizacyjnej prowadzonej przez księcia mazowieckiego Janusza I. Dokument erekcyjny parafii Pątnica z roku 1407 wymienia wsie: Rogienice Wielkie, Rogienice Piaseczne, Rogienice Wypychy, Górki (osiedlone przez Wagów, którzy później przyjmuja nazwisko Górscy) i właśnie Dobrzyjałowo. Wtedy to nazwa wsi po raz pierwszy pojawia się w pisanych źródłach historycznych. W roku 1409 wspomniany książę Janusz I obdarowuje 40-toma włókami ziemi zwanymi Dobrzyjałowo wójta z Łomżycy Stanisława de Coczino herbu Trzaska. Warto dodać, że już wcześniej jego własnością był Cedzin czyli dzisiejszy Cydzyn.
      W 1424 roku właściciel wsi Stanisław z Cedzyna funduje w Dobrzyjałowie kościół parafialny korzystając z życzliwości biskupa Jakuba z Korzkwi. Cztery lata później wieś zostaje sprzedana Piotrowi z Porytego, który pozbywa się jej na rzecz Jana z Chojnowa. Potomkowie tegoż, Dobrzyjałowscy herbu Lubicz, wzmiankowani są w źródłach historycznych jeszcze z 1621 roku. W XVIII wieku Dobrzyjałowo znajduje się w posiadaniu Tarnowskich i Zamojskich herbu Grzymała, a potem Olszewskich i Górskich. Następne stulecie to kolejna zmiana właścicieli, którymi zostają Wierzbiccy i Rakowscy.
      W wieku XIX wieś należy do Kotowskich i Rogowskich. Ciekawostką jest fakt, że portrety ówczesnych właścicieli Dobrzyjałowa Marii z Rakowskich Kotowskiej i Kajetana Kotowskiego zachowały się do naszych czasów. W 1827 roku wieś liczy 34 domy, zamieszkuje ją 290 mieszkańców. Folwark Dobrzyjałowo tworzy 601 mórg gruntów ornych, 322 morgi łąk, 902 morgi lasów i 2 młyny wodne. Parafię zamieszkiwało wówczas 3276 "dusz". W roku 1860 zostaje ukończony murowany, neoromański kościół parafialny fundacji księdza proboszcza Franciszka Chojnowskiego z Jedwabnego. Wybudowano go na miejscu dawnego, rozebranego w 1856 roku kościoła drewnianego. Świątynię zniszczoną w okresie I wojny światowej odbudowano w 1924 roku. W jej wschodnią ścianę wmurowany został kamień z datą 1425 (powstanie parafii). Tradycja głosiła, że wokół otoczonego starodrzewiem kościoła znajduje się 300- letni dąb oraz stara granitowa kropielnica. Do ciekawszych zabytków kościoła parafialnego w Dobrzyjałowie należy neoromanski ołtarz główny wykonany przez firmę Insam et Prinoth Ars Ortisei z Tyrolu oraz dwa neobarokowe ołtarze boczne powstałe w 1920 roku w warsztacie stolarskim Borysa z Małego Płocka. Cennymi elementami sztuki sakralnej związanymi z dobrzyjałowską świątynią są także: barokowa monstrancja datowana na rok 1680, kielichy: barokowy fundacji Tomasza Sarnackiego (rok 1782) i neorokokowy z 1875 roku wykonany przez warszawskiego złotnika Michała Swinarskiego.
       Przy kościele znajduje się wzniesiona w 1885 roku plebania ozdobiona neoklasycystycznym piecem. Historię parafii tworzy też cmentarz zawierający żeliwne nagrobki z końca XIX wieku i cmentarna kaplica wzniesiona w 1869 roku kosztem Piotra Siennickiego proboszcza parafii. Kaplicę zdobiły obrazy nieznanego świętego ratującego potępionych i barokowy wizerunek Matki Boskiej z Dzieciątkiem z drugiej połowy XIX wieku, przemalowany w pierwszej połowie następnego stulecia. 
     W Dobrzyjałowie są dwie kapliczki, których historię opracowali uczniowie szkoły. Obecnie wieś Dobrzyjałowo liczy 466 mieszkańców, (stan na 30.06.2011r.) a proboszczem parafii jest ks. kanonik Jerzy Prusakiewicz.